Wielu klientów pyta o „podłączenie HL7” pomiędzy zakładem patomorfologii a szpitalem. Warto jasno powiedzieć: to nie jest pojedyncza konfiguracja w systemie, ale projekt wymagający współpracy czterech niezależnych stron.

1. Dział IT szpitala
2. Dostawca systemu HIS w szpitalu (np. Asseco Poland – AMMS, Comarch – Optimed itd.)
3. Zakład patomorfologii + jego dział IT
4. Dostawca systemu LISPAT

Bez aktywnego udziału wszystkich czterech stron wdrożenie się nie powiedzie.

• Szpital musi uzgodnić z dostawcą swojego HIS:
  • koszt wdrożenia interfejsu HL7,
  • dostępny termin realizacji (często odległy).
• Zakład patomorfologii musi analogicznie uzgodnić:
  • koszt po swojej stronie,
  • dostępne okno czasowe wdrożenia.

Obie strony MUSZĄ:

• znać swoje terminy,
• przekazać je drugiej stronie,
• zsynchronizować dostępność dostawców.

Jeżeli jeden dostawca ma wolny termin w maju, a drugi w sierpniu – projekt się zatrzyma.

• Dział IT szpitala
• Dział IT zakładu patomorfologii

muszą:

• ustalić sposób komunikacji,
• zestawić bezpieczne połączenie (najczęściej VPN),
• skonfigurować dostęp do bramek HL7 po obu stronach.

Bez fizycznego połączenia komunikacja HL7 nie ruszy.

Dostawcy systemów (HIS oraz LISPAT) muszą:

• zainstalować i skonfigurować moduły HL7,
• ustalić zakres komunikatów (np. zlecenia, wyniki),
• uzgodnić format i mapowanie danych,
• przeprowadzić testy integracyjne,
• uruchomić produkcję.

To etap wymagający współpracy technicznej i testów po obu stronach.

Zarówno:

• szpital
• zakład patomorfologii

muszą znać:

• koszt po swojej stronie,
• realny termin realizacji swojego dostawcy.

Terminy muszą zostać:

• przekazane drugiej stronie,
• potwierdzone,
• zsynchronizowane.

Bez tego projekt nie ma szans powodzenia.

Najlepsza praktyka:

• zorganizować czterostronną telekonferencję, podczas której:
  • każda strona przedstawia osoby odpowiedzialne,
  • ustalony zostaje harmonogram,
  • potwierdzony zostaje zakres prac.

Alternatywnie:

• wysłać wspólnego e-maila do wszystkich czterech stron,
• wskazać osoby odpowiedzialne,
• zaproponować termin spotkania inicjującego.

HL7 to nie „włączenie opcji w systemie”.

To koordynowany projekt techniczno-organizacyjny, który wymaga:

• decyzji finansowych,
• synchronizacji harmonogramów,
• współpracy IT,
• pracy dostawców po obu stronach.

Jeżeli nie zostaną spełnione wszystkie powyższe warunki – integracja nie ruszy lub utknie na etapie uzgodnień.